KATEGORIE

Polityka Zdrowotna

SŁOWO WSTĘPNE 

- O POTRZEBIE RACJONALNEJ POLITYKI ZDROWOTNEJ

Romuald Holly
Andrzej Lewiński

Każdy system ochrony zdrowia jest dziełem określonej polityki zdrowotnej. To polityka zdrowotna przesądza o celach i charakterze tego systemu, o sprawności i kosztach jego funkcjonowania, o jego efektywności. Tworzy zinstytucjonalizowaną formę urzeczywistniania jednej z najważniejszych wartości w życiu każdego człowieka, jaką jest zdrowie. W ogromnym stopniu waży na jakości i długości naszego życia i naszym poczuciu bezpieczeństwa. Rola polityki zdrowotnej, zarówno w życiu całego społeczeństwa, jak też każdego z jego członków okazuje się więc przeogromna. Jej skutki bowiem mogą być i na ogół bywają zbawienne, ale też mogą być wręcz zgubne, szczególnie wówczas, gdy polityka zdrowotna uprawiana jest w sposób arbitralny, arogancki, chaotyczny, bezrefleksyjny.

Niestety, uprawiania polityki zdrowotnej uniknąć się nie da, albowiem nawet świadome jej zaniechanie, jest także sposobem jej uprawiania. Powszechne zabezpieczenie zdrowotne, to jedna z najważniejszych potrzeb każdego współczesnego społeczeństwa, jedno z pierwszych zadań instytucji każdego państwa, jedno z głównych kryteriów oceny poziomu rozwoju cywilizacyjnego każdego kraju. Od wielu lat sektor ten podlega w Polsce przemianom nie zapewniającym pożądanego rozwoju. Jego stan w połowie 2004 r. oraz aktualne uwarunkowania społeczne, polityczne, legislacyjne i ekonomiczne wykluczają możliwość przeprowadzenia w tym zakresie w ciągu półrocza racjonalnej, kompleksowej reformy, a na pewno już reformy na miarę potrzeb.

Od lat bowiem polską politykę zdrowotną nękają zarówno liczne jej wady genetyczne, jak też rozmaite chroniczne i sezonowe choroby i niedomagania. Jaka winna być zatem racjonalna polityka zdrowotna, w jaki sposób kształtowana i jak uprawiana? Jaka może i winna być rola ośrodków akademickich w tym zakresie? Czy mogą one politykę zdrowotną skutecznie wspierać albo wręcz kształtować? Jeżeli tak, w jakim zakresie, w jaki sposób? Czy nasz udział w systemie ochrony zdrowia winien ograniczać się jedynie do ratowania życia, naprawiania zdrowia i jego odbudowywania oraz wąsko pojętej profilaktyki medycznej, czy też winniśmy naszą wiedzę rozszerzać także na obszary budowania i pielęgnowania zdrowia? Jakie dziedziny nauki należy zatem dodatkowo włączyć, jak integrować wyniki ich badań by mogły być najbardziej użyteczne w praktyce zarządzania ryzykami związanymi nie tylko z naszym wąsko pojętym zdrowiem, ale również długością i jakością naszego życia? Jakie wreszcie prawa i jakie możliwości dają nam nasza wiedza, nasze kompetencje, kierowane pod naszym adresem oczekiwania? Jaką ponosimy z tego tytułu odpowiedzialność?

Refleksji na ten temat, uprawianej również w Uniwersytecie Medycznym w Łodzi, od lat towarzyszyły liczne, aczkolwiek fragmentaryczne i rozproszone badania naukowe, przeprowadzane w ramach różnych dyscyplin wiedzy. W marcu 2004 roku Senat Uniwersytetu Medycznego podjął decyzje zmierzające do zintegrowania i zinstytucjonalizowania tych działań*. W efekcie, w lipcu 2004 roku, utworzona została Katedra Polityki Ochrony Zdrowia na Wydziale Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz - wkrótce potem - Instytut Polityki Ochrony Zdrowia przy Uniwersytecie Medycznym w Łodzi, o statusie samodzielnej fundacji.

Sytuacja polskiego sytemu ochrony zdrowia w połowie 2004 roku przesądziła o kierunkach priorytetowych prac badawczych i pierwszych przedsięwzięciach nowo powołanych jednostek organizacyjnych. Uznaliśmy, że w sytuacji, gdy celem jest już nie tyle systemowe racjonalizowanie systemu, co działania na rzecz jego przetrwania, nasz wkład w dzieło ratowania systemu ochrony zdrowia w Polsce sprowadzamy przede wszystkim do szczegółowego zdiagnozowania i zaproponowania rozwiązań czterech - w naszym przekonaniu kluczowych - problemów warunkujących efektywność funkcjonowania tego systemu:


koszyk świadczeń medycznych, jego zawartość, sposób konstruowania i wprowadzania do systemu;
komplementarne, ponadstandardowe zdrowotne ubezpieczenia komercyjne;
status formalno-prawny, sposób funkcjonowania i finansowania najważniejszego ogniwa w systemie, jakim jest świadczeniodawca;
racjonalne gospodarowanie lekami będących jednym z najważniejszych instrumentów systemu ochrony zdrowia, ale też najszybciej narastającym jego finansowym ciężarem.

Tym właśnie czterem kluczowym kwestiom poświęcamy zatem cykl czterech ogólnopolskich konferencji. Zamieszczone w niniejszym tomie teksty są możliwie wiernym zapisem wystąpień wygłoszonych na pierwszej z tych konferencji. Jesteśmy przekonani, że dorobek konferencji, publikowany w postaci kolejnych tomów kwartalnika "Polityka Zdrowotna", generalnie uporządkuje i istotnie wzbogaci naszą wiedzę w zakresie dziedzin i kwestii, które określiliśmy jako warunki konieczne efektywnego reformowania i funkcjonowania systemu ratowania życia i ochrony zdrowia w Polsce, a równocześnie stanie się znaczącym wkładem w dzieło kształtowania racjonalnej polityki zdrowotnej w naszym kraju.

* Bezpośrednim bodźcem stały się inicjatywy zespołu prowadzącego prace nad standaryzacją procedur medycznych (prof. K. Zeman, dr T. Perner, mgr B. Perner, mgr C. Lipiński) oraz Krajowego Instytutu Ubezpieczeń, który od 1998 r. przeprowadzał różnorakie przedsięwzięcia badawcze, kształceniowe, wydawnicze, oświatowo-popularyzatorskie i organizacyjno-lobbingowe na rzecz ubezpieczeń zdrowotnych

 


Pliki do pobrania (w formacie pdf)

 

okładka tom I

okładka tom II

okładka tom III

okładka tom IV

okładka tom V

okładka tom VI

okładka, tom VII

okładka VIII/I

okładka tom IX

okładka tom X

okładka tom XI

okładka tom XII/II

okładka tom XIII/III

Kontakt

Krajowy Instytut Ubezpieczeń
- Insurance Institute in Poland
ul. Ksawerów 30 lok. 92
02-652 Warszawa
Tel.: +48 022 628 99 30
Fax: +48 022 628 99 31
e-mail:
wyślij wiadomość

więcej...

 


 

Wszelkie prawa zastrzeżone Krajowy Instytut Ubezpieczeń
realizacja: aktiz